مرا در آب بکارید
آن هنگام که آفتاب با لهجه باران می بارد
و خداوند بالای سرم قرآن می خواند
شعرهایم را در شب بیاویزید
تا سوگوار نمانند
شکوفه های گیلاس همسایه

مینا فرهمند

می شکنم کوه می شوممی شکنمسنگ می شوممی شکنمبلور میشوممی شکنمپرنده میشوممی شکنم کهکشان می شومسردرگریبان نیستیدر سیالی ماده جاری در شکستن های مکررمی شکنماز خاکتاشبنمِ گونه های سبز شبدرمی شکنمانسان می شکنم مردمی شکنم زن می شکنم درد می شکنم لبخند می شکنم حسرتمی شکنم طعم عشق میشوم در تلخی دهان ذهن خداوندمینا فرهمند